Metroda bir tanışlıq

[harlequinguenevere]

Mən Bakı metrosunda sürücü işləyirəm. On ildir ki, qatarın arxasındayam. Hər gün eyni xətt, eyni stansiyalar, minlərlə sərnişin. İşim məsuliyyətlidir, diqqət tələb edir. Amma eyni zamanda təkrardır. Günlər bir-birinə bənzəyir. Səhər növbəsi, axşam növbəsi, tunellər, işıqlar, səslər. Çoxları deyər ki, darıxdırıcıdır, amma mən öyrəşmişəm. Yeganə problem odur ki, növbələr arasında fasilələr çox olur. Bəzən bir saat, bəzən daha çox. O fasilələrdə nə edəcəyimi bilmirəm.

Keçən ayın bir günü idi. Növbə bitmişdi, növbəti növbəyə qədər vaxt var idi. Depoda oturmuşdum, telefonuma baxırdım. Hər zamankı kimi sosial şəbəkələri karışdırırdım. Birdən köhnə bir iş yoldaşımın yazdığı mesajı gördüm. Aylar əvvəl yazmışdı, mən o vaxt oxuyub unutmuşdum. İndi təsadüfən gözüm sataşdı. Mesajda bir link var idi, altında “bax, maraqlıdır” yazılmışdı.

Həmin gün depoda vaxtım çox idi. Fikirləşdim, niyə də olmasın? Linkə toxundum. Sayt açıldı, bir az baxdım. Dizaynı tanış gəldi, əvvəllər hardasa görmüşdüm. Amma heç vaxt ciddi maraqlanmamışdım. O gün vaxtım olduğu üçün bir az dərindən baxmaq qərarına gəldim. Qaydaları oxudum, oyunları incələdim. Anladım ki, bu işdə də məntiq var. Metrodakı kimi – hər şey öz qaydasında işləyir.

Həmin gün qeydiyyatdan keçdim. Amma oynamadım. Çünki bilirdim ki, tələsmək olmaz. Metrodakı işim də mənə bunu öyrədib – qatarı idarə edəndə tələsmək qəzaya gətirir. Əvvəlcə hər şeyi başa düşməli, sonra addım atmalısan. Bir neçə gün davam etdim belə. Hər fasilədə açıb baxırdım, öyrənirdim. Sonra bir gün qərar verdim ki, sınamaq vaxtıdır.

Ən çox fikirləşdiyim şey rahatlıq idi. Çünki mən işdə fasilələrdə, depoda, bəzən də evdə istifadə edəcəkdim. Kompüterə bağlı qalmaq istəmirdim. Araşdırdım və gördüm ki, hər şey mobil cihaz üçün optimallaşdırılıb. Elə həmin gün tətbiqi quraşdırdım. Artıq hər şey telefonumda idi. Beləliklə, mostbet mobile mənim üçün fasilələrin ən yaxşı yoldaşına çevrildi.

İlk həftə ərzində ehtiyatlı idim. Kiçik məbləğlərlə başladım, uduzanda üzülmürdüm. Çünki bilirdim ki, bu, öyrənmə prosesidir. Metrodakı ilk günlərim də belə keçmişdi – hər şeyi birdən öyrənə bilməzsən, vaxt lazımdır. Tədricən hansı oyunların daha çox şans gətirdiyini, hansı vaxtlarda oynamağın daha məntiqli olduğunu anlamağa başladım. Hətta bir dəftər tutdum, yazdım. Depoda oturub yazarkən yoldaşlarım gülürdü, “nə yazırsan, dissertasiya?” deyə. Mən gülümsəyib deyirdim “statistika aparıram.”

İkinci həftənin sonunda bir şey baş verdi. Həmin gün axşam növbəsi bitmişdi, depoda oturmuşdum. Yorğun idim, amma evə getməyə hələ vaxt var idi. Çay dəmlədim, telefonu açdım. mostbet mobile daxil oldum. Uzun müddət baxdım, bir oyun seçdim. Kiçik başladım, qazandım. Təəccübləndim. Bir az artırdım, yenə qazandım. Ürəyim döyünməyə başladı.

Üçüncü dəfə oynamaq istəyəndə dayandım. Düşündüm, bəlkə bu gün şans gətirir? Amma sonra qərar verdim ki, davam edim. Çünki statistika mənə deyirdi ki, doğru yoldayam. Üçüncü oyunu oynadım. Ekranda rəqəmlər fırlanırdı. O an ürəyim elə döyünürdü ki, sanki qatarı idarə edirdim. Sonra ekran dayandı. Gördüyüm rəqəmə inana bilmədim. O gün bir günlük maaşımı on dəqiqəyə qazanmışdım.

O gecə evə gələndə yata bilmədim. Oturub düşündüm. Bu, sadəcə şans idi, yoxsa həftələrlə davam edən analizimin nəticəsi? Qərar verdim ki, hər ikisi. Amma ən vacibi, mən öz həddimi bilirdim. Həyəcanlananda dayanmışdım, tələsməmişdim. Metrodakı kimi – qaydalara əməl etsən, nəticə də gözəl olur.

Ertəsi gün işə getdim. Depoda yoldaşlar gördülər ki, əhvalım yaxşıdır. Soruşdular “nə olub?” Mən gülümsədim, dedim “bir şey öyrəndim.” Onlar da maraqlandılar, danışdım. Bəziləri inanmadı, bəziləri dedi “sən də bizim ol.” Mən dedim “yox, mən öz yolumla getdim. Qaydaları öyrəndim, sistemi qurdum, indi davam edirəm.”

O gündən sonra bu iş mənim üçün adi bir vərdişə çevrildi. Hər növbə arası fasilədə, depoda oturub bir az oynayıram. Nə çox, nə az. Qazansam da, uduzsam da, fərqi yoxdur. Çünki əsas məqsədim pul qazanmaq deyil. Əsas məqsədim fasilələri dəyərləndirmək, beynimi işə salmaq, stresdən uzaqlaşmaqdır. Metrodakı işim də diqqət tələb edir, bu da diqqət tələb edir. Bir-birini tamamlayır.

Bu günlərdə bir sərnişin metroda mənə tanış gəldi. Gülümsədi, dedi “sizi hardasa görmüşəm.” Mən də gülümsədim. Sonra xatırladım ki, həmin adamı bir dəfə depoda görmüşdüm. O da bu işlə məşğul idi. Söhbət etdik, fikir mübadiləsi apardıq. Dedi ki, “mən də mostbet mobile istifadə edirəm, çox rahatdır.” Mən dedim “hə, fasilələrdə ən yaxşı yoldaş.”

İndi hər gün işə gedəndə çantamda telefonum olur. Növbə bitir, depoya enirəm, çay dəmləyirəm. Bir az vaxt ayırıb oynayıram. Sonra evə gedirəm. Həyat ritmim dəyişməyib, amma içimdəki hiss dəyişib. Artıq fasilələr mənim üçün boş vaxt deyil, dəyərli vaxtdır. Hər dəfə mostbet mobile daxil olanda o ilk günləri xatırlayıram – depoda oturub tərəddüd etdiyim günləri. Nə qədər şübhə etmişdim, nə qədər “bacarmaram” demişdim. İndi isə bu, mənim üçün adi bir həvəsə çevrilib.

Bu gecə də növbəm bitdi. Depoda oturmuşam, çayımı içirəm. Telefonu açıb baxacam. Hava soyuqdur, pəncərədən çöldəki relslər görünür. Düşünürəm ki, həyat da metro kimi bir şeydir – bəzən tuneldə gedirsən, qaranlıq olur, amma bilirsən ki, işıq qabaqdadır. Sadəcə səbr etmək, qaydalara əməl etmək lazımdır. Mən öz qaydalarımı öyrəndim. Və indi hər dəfə fasilədə telefonumu açanda, bilirəm ki, bu, mənim kiçik qazancımdır. Pul qazancı yox, həyat qazancı.